Gebedsbrief februari 2018

Iran, onrust bij de geestelijk leiders


Sinds de Revolutie in 1979 wordt de islamitische identiteit streng bewaakt. Het christendom wordt door het regime gezien als een bedreiging. Zware vervolging is het gevolg. Vooral moslimbekeerlingen zijn doelwit en kunnen zelfs de doodstraf krijgen.
In 2017 werden weer veel christelijke huiskerken gesloten door de overheid. Gevestigde, historische kerken, omdat moslimbekeerlingen hun diensten bezochten. Ook kerken van andere denominaties worden gedwongen te stoppen, veel kerkleiders gearresteerd. Elke christelijke activiteit is verboden.

De kerk in Iran is in een paar jaar gegroeid van 250.000 naar ruim 800.000 christenen, 90 procent is moslimbekeerling. Recent kregen zeker 12 christenen gevangenisstraffen opgelegd van meer dan tien jaar, waaronder Youcef Nadarkhani,die al eerder 3 jaar vastzat.
Hoge straffen lijken een nieuw middel van de overheid om de groei van de kerk in te dammen.
Momenteel zitten meer dan honderd christenen gevangen, zij hebben het zwaar te verduren.
Huiskerken zijn populair onder jonge Iraniërs in conservatieve religieuze steden. Moslimgeestelijken uiten hun bezorgdheid over deze ‘buitenlandse invloed’.
Alle christenen worden onder druk gezet om hun geloof af te vallen.
Een belangrijke geestelijke onlangs: “....rapporten geven weer dat jeugd christen wordt en huiskerken bezoekt”.
Eerder zei hij iets soortgelijks: “Ik ben zeer bezorgd over de populariteit van het christendom .....”
De overheid blijft de islam onder jongeren promoten. Toch blijven jongeren zich bekeren tot het christendom en zijn bereid om de gevolgen hiervan te dragen
Kiaa Aalipour, van een mensenrechtenorganisatie, licht toe: “Het regime is erg bang voor de groei van de kerk. Als meer en meer Iraniërs zich bekeren tot het christendom, zal het bestaansrecht van het regime, gebaseerd op de islamitische leer, verloren gaan.”

  • Bid voor toenemende interesse voor het Evangelie bij moslims en met name de jonge mensen
  • Bid voor de gevangenen, dat God ze in staat stelt stand te houden onder de zware druk
  • Dat de toenemende onvrede onder de bevolking niet overslaat tot bloedige chaos
  • Voor verdere groei van de huiskerken en bescherming van hun leiders


Bron: Open Doors
Marcel Ticheler,
Raad van Kerken Nijverdal / Hellendoorn