Gebedsbrief juni 2018 Azerbeidzjan, schijnbare vrijheid

Officieel is Azerbeidzjan een seculiere staat, die zich graag profileert als ‘het land van tolerantie’. Maar de situatie van christenen is zorgwekkend. Verreweg de meeste Azerbeidzjanen zijn moslim. De regering wil elke vorm van fundamentalisme tegengaan. Buitenlandse waarnemers berichten regelmatig dat vrijheden daarbij met voeten getreden worden. Traditionele kerken, met name de Russisch-Orthodoxe kerk, worden relatief met rust gelaten. Andere kerken worden gezien als een bedreiging. Christenen worden achtergesteld en wie zich tot het christendom bekeert, ‘verraadt’ zijn familie en land. De druk om terug te keren tot de islam, is enorm.

Kerken moeten zich om de zes of zeven jaar laten registreren. En elke keer wordt het aantal toegekende registraties kleiner. De overheid heeft infiltranten in de meeste kerken. Christenen weten niet meer wie ze kunnen vertrouwen. Ondanks alles blijft het aantal christenen groeien.

In november 2016 vond er een politie-inval plaats in het huis van Hamid Shabanov, een kerkleider. Shabanov en een andere voorganger kregen elk een boete van 1500 euro voor het leiden van een huiskerk zonder registratie. Tijdens de rechtszaak werd Shabanov schuldig verklaard. Het Hooggerechtshof bepaalde, veel later, in hoger beroep dat de twee voorgangers hun opgelegde boetes niet hoefden te betalen. Er is opluchting vanwege het vervallen van de boetes, maar het betekent nog steeds niet dat ze diensten mogen houden, en zonder die vergunning is het verboden om samen te komen. Voor kerken is het verkrijgen van een officiële registratie vaak onmogelijk omdat de overheid de verzoeken afwijst.

  • Bid dat kerkleiders en huisgroepen zich niet laten intimideren door de overheidscontroles
  • Dat ze ondanks de druk een sterk getuigenis behouden richting hun (moslim) medeburgers

 

Bron: Open Doors
Marcel Ticheler,
Raad van Kerken Nijverdal / Hellendoorn